فصل پنجم : حائر و آخرين اصلاحات آن ، به دست سيدطاهر سيف الدين پس از اصلاحات مهمّى كه تا اواخر قرن سيزدهم هجرى و توسط دولت پيشين قاجار ، در حائر مقدس و مشاهد مشرّفه صورت گرفت - و پيش‌تر بدان اشاره شد - موج مادّىگرايى در سراسر جهان و از جمله ايران و تركيه ، خصوصاً بعد از اعلام قانون در سال 1908 م به راه افتاد و رفته رفته ، زائران و خيرانديشان بزرگ در جهان اسلام ، كاهش يافتند و اصلاحات مهمّ حائر مقدس از اوايل قرن چهاردهم هجرى تا بعد از نيمه آن ، متوقف گرديد . در طول اين مدّت ، هيچ يك از سلاطين و زمامداران و رجال برجسته به منظور تجديد آثار و نشانه‌ها و اصلاح امور عمومى و دينى حائر ، اقدام شايسته و قابل ذكرى انجام ندادند تا اينكه خداى متعال بعد از نيمهء قرن چهاردهم هجرى ، فرزند صالح و شايسته‌اى از خاندان عصمت و طهارت ( عليهم السلام ) به نام سلطان سيد طاهر سيف‌الدين را برانگيخت . سلطان سيد طاهر پس از سال 1355 ه ، كربلا را زيارت كرد و شخصاً به وضعيّت حائر مقدّس ، اشراف حاصل نمود و از نيازمندىهاى ساختمان و امور عمومى آن نظير بازسازى ، تعمير و ديگر اصلاحات لازم و ضرورى مطلع گشت و دست خود را